De eerste 2 weken van het nieuwe leerjaar zitten erop. 1 september ben ik begonnen op mijn nieuwe leerplek, Mercure hotel Zwolle. Dit bedrijf heb ik leren kennen door een aantal vrienden, kennissen en oud collega's zij hadden hier allemaal al gewerkt. Ze zeiden Mercure is een heel leuk bedrijf, dus ik ging solliciteren en werd in februari al aangenomen.
Nu ben ik 2 weken werkzaam bij Mercure. De eerste dag bij Mercure was ongelofelijk wennen. Dit is zo'n groot verschil met Van der Valk! Ik moest weer even in een soort 'chill' stand komen. Dat klinkt natuurlijk niet goed, maar ik hoefde opeens niet meer op mijn tenen te lopen. Bij valk stond er altijd zo'n druk om te presteren op je en bij Mercure merk ik dat het meer om het leergebied gaat.
Mijn eerste werkdag begon om 7 uur s'ochtends, jeetje wat vroeg dacht ik. Maar op zich mocht ik niet klagen want op mijn rooster stonden bijna alleen maar tijden van 5:00 beginnen. Ik moest me aanpassen aan een nieuw ritme, dat ging me wel goed af. Ik ben er nu bijna aan gewend dat ik soms om 3:45 op moet staan, al denk ik dat die tijden nooit zullen wennen haha.
De werksfeer bij Mercure is heel fijn. Ik heb leuke collega's leren kennen. Ik ben veruit de jongste werknemer bij Mercure. Iedereen die daar werkt is rond de 40 jaar. Dat is nogal een verschil vergeleken mijn vorige werkplek. Hier moest ik wel even aan wennen, maar iedereen deed gelijk heel aardig tegen me waardoor ik me al snel op mijn gemak voelde.
Het is over het algemeen veel rustiger bij Mercure dan bij Van der Valk. Maar dit geeft mij wel de kans om meer te leren en om meer aandacht aan gastvrijheid te schenken. Bij Mercure hebben we ook drukke dagen, maar je komt thuis met het gevoel: oh, het was druk! Bij Van der Valk kwam ik thuis met het gevoel: oh, ik heb weer lopen rennen. Ik ben dan ook veel minder vermoeid bij mijn nieuwe baan, wat natuurlijk veel fijner werkt. En ik word er ook heel gemotiveerd van omdat ik gewoon meer tijd heb voor gasten.
Een fijn begin!
zaterdag 12 september 2015
vrijdag 11 september 2015
Doei Van der Valk!
Zo het eerste schooljaar zit er echt op, en we eindigen dit natuurlijk op het bedrijf. Aangezien het eerste schooljaar eigenlijk al een tijd voorbij was door de zomervakantie. 3 weken geleden had ik mijn laatste werkdag bij Van der Valk Hotel Zwolle. Dit was een soort mijlpaal gevoel voor mij. Je leeft naar zo'n moment toe.
Ik heb een fijn leerjaar gehad bij van der valk hotel zwolle. Ik heb er veel geleerd en veel kennis opgedaan. Dit leerjaar heeft sowieso mijn kijk op de horeca veranderd. Misschien wel in negatieve zin. Ik ben zo anders gaan kijken naar mijn toekomst beeld. Ik ben erachter gekomen dat ik mezelf niet op de werkvloer zie staan tot m'n 67 levensjaar. Ik wil meer, meer leren en hoger op komen. Deze opleiding geeft me een diploma en daar ga ik ook zeker voor. Maar ik denk niet dat ik het hierna erbij laat. De horeca bied op dit opzicht voor mij nog geen toekomst.
Niet te min, vind ik de horeca ongelovelijk leuk werk waar ik zeker wel plezier in heb. Wat ik vooral bij van der valk heb geleerd is werken. Gewoon domweg hard doorwerken. Dat zat opeen gegeven moment in je routine. Ik vond het leuk om in een groot team te werken. Je leert hierdoor hoe je een plek in de groep moet veroveren. In het begin had ik daar erg moeite mee maar mede door mijn collega's heb ik zo'n leuk leerjaar gehad. Ik zie ze nog vaak en ik voel me nog steeds een toekan-werknemer.
Ik zie mezelf nog niet zo gauw terugkomen naar van der valk als medewerker bediening. Ik zou dan een stapje hoger willen. Maar in zo'n groot team is het heel gevaarlijk zoiets naar voren te brengen. Mensen zijn snel jaloers en daarom heb ik geprobeerd me het hele jaar op de achtergrond te houden.
Al met al, een geslaagd jaar. Veel geleerd en dit kan ik allemaal zeker in de toekomst nog gebruiken.
Ik heb een fijn leerjaar gehad bij van der valk hotel zwolle. Ik heb er veel geleerd en veel kennis opgedaan. Dit leerjaar heeft sowieso mijn kijk op de horeca veranderd. Misschien wel in negatieve zin. Ik ben zo anders gaan kijken naar mijn toekomst beeld. Ik ben erachter gekomen dat ik mezelf niet op de werkvloer zie staan tot m'n 67 levensjaar. Ik wil meer, meer leren en hoger op komen. Deze opleiding geeft me een diploma en daar ga ik ook zeker voor. Maar ik denk niet dat ik het hierna erbij laat. De horeca bied op dit opzicht voor mij nog geen toekomst.
Niet te min, vind ik de horeca ongelovelijk leuk werk waar ik zeker wel plezier in heb. Wat ik vooral bij van der valk heb geleerd is werken. Gewoon domweg hard doorwerken. Dat zat opeen gegeven moment in je routine. Ik vond het leuk om in een groot team te werken. Je leert hierdoor hoe je een plek in de groep moet veroveren. In het begin had ik daar erg moeite mee maar mede door mijn collega's heb ik zo'n leuk leerjaar gehad. Ik zie ze nog vaak en ik voel me nog steeds een toekan-werknemer.
Ik zie mezelf nog niet zo gauw terugkomen naar van der valk als medewerker bediening. Ik zou dan een stapje hoger willen. Maar in zo'n groot team is het heel gevaarlijk zoiets naar voren te brengen. Mensen zijn snel jaloers en daarom heb ik geprobeerd me het hele jaar op de achtergrond te houden.
Al met al, een geslaagd jaar. Veel geleerd en dit kan ik allemaal zeker in de toekomst nog gebruiken.
zondag 28 juni 2015
Zomer in volle gang!
Het weer word gunstig, de temperaturen worden hoger en het aantal zonuren worden er steeds meer. Allemaal ideaal voor het terras seizoen. Die door de zomer weer op en top gebruikt word.
Bij mijn leerbedrijf hebben we een heel groot terras, we hebben er zelfs 3. 1 bij het restaurant, 1 bij de lounge en 1 bij de hotelbar. Voornamelijk het terras bij het restaurant zit de hele zomer vol. Gasten willen elk zonnestraaltje meepakken, bij hun lunch of natuurlijk ook bij een zakelijke bespreking.
We kunnen ongeveer 140 personen kwijt op ons terras, dit vergt natuurlijk ook veel personeel. Al vind ik dat we dit met weinig personeel doen. We hebben ongeveer 3 terraslopers/wijklopers. We hebben 1 of 2 runners die de drankjes weglopen. En de luiklopers brengen het eten ook op het terras. De wijkloper op het terras zorgt eigenlijk alleen dat de tafels worden geholpen, dat alles naar wens is en dat alles netjes word ingeslagen.
Het lijkt dus alsof terraslopers eigenlijk lekker kunnen chillen op het terras, dat dacht ik zelf altijd wel. Maar laatst moest ik zelf opeens het terras op en dat had ik nog nooit gedaan bij dit bedrijf. Eitje dacht ik! Maar er komt wel wat meer bij kijken. Ten eerste je moet met een zogenoemd 'timmetje' lopen. Dat is een soort mobiel kassasysteem op een ipod. Dat programma kende ik natuurlijk van ons kassasysteem maar op een ipod werd dat toch wel even wat anders. Het is echt even oefenen om achter de trucjes te komen van dat ding! Ik snapte er werkelijk waar helemaal niks van, gerechten vasthouden of doorslaan het was een groot raadsel. Op het begin ging het nogal moeizaam ik stond lang aan tafels omdat ik niks kon vinden in de 'tim'. Maar uiteindelijk liep het wel goed en waren de gasten tevreden en ik ook! Ik ging met een lekkere fooi naar huis, iedereen blij!
Daarnaast heb je nog het runnen wat je af en toe moet doen. Verschrikkelijk vind ik dat, ik ga nog liever schoonmaken. Het is heel erg zwaar werk, zware dienbladen. Maar het hoort er gewoon bij! ik ben niet te beroerd om het te doen maar ik zou het nooit uren lang volhouden. Je loopt de hele dag scheef van die dienbladen die een paar kilo wegen en waar je een meter of 50 mee moet lopen de hele dag lang! Runnen heeft dus niet mijn voorkeur haha!
Bij mijn leerbedrijf hebben we een heel groot terras, we hebben er zelfs 3. 1 bij het restaurant, 1 bij de lounge en 1 bij de hotelbar. Voornamelijk het terras bij het restaurant zit de hele zomer vol. Gasten willen elk zonnestraaltje meepakken, bij hun lunch of natuurlijk ook bij een zakelijke bespreking.
We kunnen ongeveer 140 personen kwijt op ons terras, dit vergt natuurlijk ook veel personeel. Al vind ik dat we dit met weinig personeel doen. We hebben ongeveer 3 terraslopers/wijklopers. We hebben 1 of 2 runners die de drankjes weglopen. En de luiklopers brengen het eten ook op het terras. De wijkloper op het terras zorgt eigenlijk alleen dat de tafels worden geholpen, dat alles naar wens is en dat alles netjes word ingeslagen.
Het lijkt dus alsof terraslopers eigenlijk lekker kunnen chillen op het terras, dat dacht ik zelf altijd wel. Maar laatst moest ik zelf opeens het terras op en dat had ik nog nooit gedaan bij dit bedrijf. Eitje dacht ik! Maar er komt wel wat meer bij kijken. Ten eerste je moet met een zogenoemd 'timmetje' lopen. Dat is een soort mobiel kassasysteem op een ipod. Dat programma kende ik natuurlijk van ons kassasysteem maar op een ipod werd dat toch wel even wat anders. Het is echt even oefenen om achter de trucjes te komen van dat ding! Ik snapte er werkelijk waar helemaal niks van, gerechten vasthouden of doorslaan het was een groot raadsel. Op het begin ging het nogal moeizaam ik stond lang aan tafels omdat ik niks kon vinden in de 'tim'. Maar uiteindelijk liep het wel goed en waren de gasten tevreden en ik ook! Ik ging met een lekkere fooi naar huis, iedereen blij!
Daarnaast heb je nog het runnen wat je af en toe moet doen. Verschrikkelijk vind ik dat, ik ga nog liever schoonmaken. Het is heel erg zwaar werk, zware dienbladen. Maar het hoort er gewoon bij! ik ben niet te beroerd om het te doen maar ik zou het nooit uren lang volhouden. Je loopt de hele dag scheef van die dienbladen die een paar kilo wegen en waar je een meter of 50 mee moet lopen de hele dag lang! Runnen heeft dus niet mijn voorkeur haha!
zaterdag 27 juni 2015
Externe dag Hotel Wesseling.
Afgelopen donderdag zijn we met de klas op externe dag geweest naar het mooie Drenthe.
Ons klasgenootje Anna Hempen mocht deze dag organiseren. We gingen naar Hotel Wesseling.
We werden verwelkomd in het hotel met een lekker bakkie koffie, en een stuk appelcake die daar heel beroemd schijnt te zijn. Een oud familie recept, van een oud familie bedrijf. Anna gaf een mooie presentatie over haar bedrijf met natuurlijk de cijfertjes en extra puntjes.
Hierna kregen we een rondleiding door het hotel, en ook door hotel de Brink wat ook nog bij hotel Wesseling hoort. Naar mijn mening is het een goed verzorgt hotel met een rustgevend sfeertje.
We kregen een uitgebreide lunch van het hotel, lekker buiten in het zonnetje mochten wij genieten van hun samengestelde lunch. We kregen de beroemde mosterdsoep van hotel Wesseling te proeven. Heerlijk en ik begrijp wel dat die in de plaatselijke supermarkten ook word verkocht.
We kregen nog een boeiende presentatie van de leermeester van Anna, hierin vertelde hij zijn passie voor dit familie hotel waar hij zelf chef is.
Ik denk dat Anna een uitstekend leerbedrijf heeft, waar ze afgelopen jaar veel geleerd heeft. En de informatie mee kan nemen in de toekomst.
Voor mij is hotel Wesseling zeker een aanrader als u wilt genieten van de rustgevende omgeving van Drenthe. Ik zou er zelf niet snel naar toe gaan, omdat ik niet echt van die ultieme rust hou. Maar bij hotel Wesseling ruik je gewoon wat voor een horeca passie daar hangt.
Kortom, een mooi bedrijf!
Ons klasgenootje Anna Hempen mocht deze dag organiseren. We gingen naar Hotel Wesseling.
We werden verwelkomd in het hotel met een lekker bakkie koffie, en een stuk appelcake die daar heel beroemd schijnt te zijn. Een oud familie recept, van een oud familie bedrijf. Anna gaf een mooie presentatie over haar bedrijf met natuurlijk de cijfertjes en extra puntjes.
Hierna kregen we een rondleiding door het hotel, en ook door hotel de Brink wat ook nog bij hotel Wesseling hoort. Naar mijn mening is het een goed verzorgt hotel met een rustgevend sfeertje.
We kregen een uitgebreide lunch van het hotel, lekker buiten in het zonnetje mochten wij genieten van hun samengestelde lunch. We kregen de beroemde mosterdsoep van hotel Wesseling te proeven. Heerlijk en ik begrijp wel dat die in de plaatselijke supermarkten ook word verkocht.
We kregen nog een boeiende presentatie van de leermeester van Anna, hierin vertelde hij zijn passie voor dit familie hotel waar hij zelf chef is.
Ik denk dat Anna een uitstekend leerbedrijf heeft, waar ze afgelopen jaar veel geleerd heeft. En de informatie mee kan nemen in de toekomst.
Voor mij is hotel Wesseling zeker een aanrader als u wilt genieten van de rustgevende omgeving van Drenthe. Ik zou er zelf niet snel naar toe gaan, omdat ik niet echt van die ultieme rust hou. Maar bij hotel Wesseling ruik je gewoon wat voor een horeca passie daar hangt.
Kortom, een mooi bedrijf!
woensdag 4 februari 2015
Mocca d'or
We kwamen binnen en werden voorgesteld aan Nick, onze begeleider van de dag.
Het was erg interessant wat Nick ons vertelde over koffie. Van ontstaan tot de productie, alles werd ons duidelijk uitgelegd. Ik wist niet dat er zoveel te vertellen was over de verschillen in koffie.
De inkoop prijs van koffie ligt erg verschillend, je hebt koffie die heel goedkoop is om te produceren en koffie die wat duurder is om te produceren.
Bij Mocca D'or hebben we veel over der verschillen in kwaliteit van koffie geleerd.
Hier zijn verschillende soorten koffie bonen afgebeeld .
Mocca D'or selecteert koffie bonen uit verschillende landen op kwaliteit, ze laten ze afleveren in kleine 'probeer' zakjes. Mocca d'or brand de koffie dan om te kijken of de kwaliteit van de koffie goed is om te produceren. Daarna bestellen ze pas veel van de koffiebonen.
De test koffie brander.
Daarna branden ze de grote hoeveel heden.
In deze zakken komen de koffiebonen aan.
Ze testen de kleur van de koffie bonen tussen het brandingsproces door.
De koffiebonen worden 'geroerd'
De koffie bonen worden hier in opgeslagen.
Daarna heeft Nick ons de fijne kneepjes van het Barista vak uitgelegd.
We hebben veel over het maken van espresso geleerd. Bijvoorbeeld dat de doorloopsnelheid 20 tot 30 seconden is. Als de doorloopsnelheid te kort is dan word de espresso bitter van smaak.
Daarna heeft Nick ons laten zien hoe je de perfecte cappuccino maakt, en de leuke vormpjes erin!
vrijdag 12 december 2014
druk druk druk.
Het is een drukke tijd de december maand. Kerst komt eraan, en dat word hard zwoegen bij Van der Valk Hotel Zwolle.
We zijn nu 3 a 4 maanden onderweg, en het gaat al helemaal soepeltjes. Ik loop nu alleen wijk, waar ik heel trots op ben omdat dat snel gegaan is. Ze zien in dat ik het kan, en dat is heel erg fijn. Af en toe sta ik bij het luik, maar dat komt misschien nog maar 1 keer in de week voor.
Laatst stond ik chef koud luik, een eitje dacht ik! Maar er komt wel wat meer bij kijken. Toen ik de functie kreeg was het 1 dikke chaos bij het luik. Het hele scherm was groen, HELP dacht ik. Met die stress situaties moet ik proberen om te gaan. Ik bleef in de stress sfeer hangen en dat is echt niet goed, hoofdpijn zweethanden. Dat hoort niet! Ik dacht dat ik de shit inging maar uiteindelijk bleek het dat alles juist heel goed was gegaan! Ik moet meer vertrouwen in mijn kunnen hebben. Dan gaat het allemaal vanzelf want ik kan het wel!
Vorige week was er een lastige situatie ontstaan. Ik liep in wijk 7 en alles liep daar op rolletjes. Alles ging perfect. Maar toen mijn collega in wijk 2 (de drukste wijk) ziek naar huis ging ontstond er chaos. De wijk zat bomvol, en er moest iets gebeuren! Ik nam het initiatief ik nam de wijk over. Even slikken en doorgaan. Het was echt verschrikkelijk, elke gast in de wijk was geïrriteerd ze waren natuurlijk al heel lang aan het wachten. Ik nam deze complete chaos dus over. Uiteindelijk liep het wel goed af, maar ik moest rennen om de gasten nog een beetje tevreden te kunnen stellen. Het was bijna niet meer menselijk. Ik had een luikloper gevraagd me te helpen omdat ik het niet alleen kon handelen op het drukste moment. Ze hielp me gelukkig heel goed. Er was een meneer die heel erg boos was dat zijn dessert zo lang duurde, terwijl ik deze tijdig had doorgevraagd. Bij het koude luik was er ook chaos waardoor het zo lang duurde. Ik kreeg een standje van een chef dat het mijn eigen verantwoordelijkheid was. Waarbij ik dacht HALLO, ik probeer de boel te redden en dan dit? Later maakte ze excuses en zei de dat ik het goed had opgelost. Dit was fijn om te horen, en alles liep gelukkig goed af.
Wat ik hiervan heb geleerd, en wijk met ontevreden gasten is een wijk die niet gered meer kan worden. Hoe hard je ook loopt hoe hard je best ook doet. Je kan de avond niet meer goed maken. Dus tijdig elke gast tevreden stellen is van belang voor goed verloop van de dag/avond.
We zijn nu 3 a 4 maanden onderweg, en het gaat al helemaal soepeltjes. Ik loop nu alleen wijk, waar ik heel trots op ben omdat dat snel gegaan is. Ze zien in dat ik het kan, en dat is heel erg fijn. Af en toe sta ik bij het luik, maar dat komt misschien nog maar 1 keer in de week voor.
Laatst stond ik chef koud luik, een eitje dacht ik! Maar er komt wel wat meer bij kijken. Toen ik de functie kreeg was het 1 dikke chaos bij het luik. Het hele scherm was groen, HELP dacht ik. Met die stress situaties moet ik proberen om te gaan. Ik bleef in de stress sfeer hangen en dat is echt niet goed, hoofdpijn zweethanden. Dat hoort niet! Ik dacht dat ik de shit inging maar uiteindelijk bleek het dat alles juist heel goed was gegaan! Ik moet meer vertrouwen in mijn kunnen hebben. Dan gaat het allemaal vanzelf want ik kan het wel!
Vorige week was er een lastige situatie ontstaan. Ik liep in wijk 7 en alles liep daar op rolletjes. Alles ging perfect. Maar toen mijn collega in wijk 2 (de drukste wijk) ziek naar huis ging ontstond er chaos. De wijk zat bomvol, en er moest iets gebeuren! Ik nam het initiatief ik nam de wijk over. Even slikken en doorgaan. Het was echt verschrikkelijk, elke gast in de wijk was geïrriteerd ze waren natuurlijk al heel lang aan het wachten. Ik nam deze complete chaos dus over. Uiteindelijk liep het wel goed af, maar ik moest rennen om de gasten nog een beetje tevreden te kunnen stellen. Het was bijna niet meer menselijk. Ik had een luikloper gevraagd me te helpen omdat ik het niet alleen kon handelen op het drukste moment. Ze hielp me gelukkig heel goed. Er was een meneer die heel erg boos was dat zijn dessert zo lang duurde, terwijl ik deze tijdig had doorgevraagd. Bij het koude luik was er ook chaos waardoor het zo lang duurde. Ik kreeg een standje van een chef dat het mijn eigen verantwoordelijkheid was. Waarbij ik dacht HALLO, ik probeer de boel te redden en dan dit? Later maakte ze excuses en zei de dat ik het goed had opgelost. Dit was fijn om te horen, en alles liep gelukkig goed af.
Wat ik hiervan heb geleerd, en wijk met ontevreden gasten is een wijk die niet gered meer kan worden. Hoe hard je ook loopt hoe hard je best ook doet. Je kan de avond niet meer goed maken. Dus tijdig elke gast tevreden stellen is van belang voor goed verloop van de dag/avond.
maandag 27 oktober 2014
Hoger op
De tijd gaat snel en de eerste 2 maanden zitten er bijna op. Na bijna 260 uur te hebben gewerkt de afgelopen 2 maanden ken ik het bedrijf al bijna op mijn duimpje.
Er komt steeds meer afwisseling en ik begin in het bedrijf steeds meet op te vallen. Dat vind ik erg fijn omdat ik nu als collega word gewaardeerd. In het begin dacht ik daar wel anders over. Ik krijg met sommige collega's echt een vriendschap wat natuurlijk heel prettig werkt.
Ik krijg steeds meer verantwoordelijk heden en dat vind ik echt super! Steeds meer nieuwe dingen die ik kan leren. Ik ben natuurlijk een volwaardige luiklopen, bij het luik weet ik en kan ik alles. Een hele goede basis voor de rest. Ik loop nu steeds vaker wijk waar ik meer verantwoordelijk heden door krijg. Met de kerst moet ik alleen in een wijk kunnen, daar heb ik zelf veel vertrouwen in omdat ik vind dat ik dat eigenlijk allang alleen kan!
Gister heb ik deur dienst gedraaid, dat vond ik echt super leuk! Gasten ontvangen, hun naar hun tafel brengen. En vooral het spelen met tafels om iedereen in het restaurant te kunnen 'proppen'. Ik moest de live on cooking verkopen en zoveel mogelijk mensen naar boven proberen te lijden. Dat vond ik erg uitdagend. Wij verkopen namelijk geen 'nee'. We bieden een alternatief, de hotelbar de lounge of de live on cooking.
Veel geleerd dus, en ik klim langzaam op de ladder naar boven!
Er komt steeds meer afwisseling en ik begin in het bedrijf steeds meet op te vallen. Dat vind ik erg fijn omdat ik nu als collega word gewaardeerd. In het begin dacht ik daar wel anders over. Ik krijg met sommige collega's echt een vriendschap wat natuurlijk heel prettig werkt.
Ik krijg steeds meer verantwoordelijk heden en dat vind ik echt super! Steeds meer nieuwe dingen die ik kan leren. Ik ben natuurlijk een volwaardige luiklopen, bij het luik weet ik en kan ik alles. Een hele goede basis voor de rest. Ik loop nu steeds vaker wijk waar ik meer verantwoordelijk heden door krijg. Met de kerst moet ik alleen in een wijk kunnen, daar heb ik zelf veel vertrouwen in omdat ik vind dat ik dat eigenlijk allang alleen kan!
Gister heb ik deur dienst gedraaid, dat vond ik echt super leuk! Gasten ontvangen, hun naar hun tafel brengen. En vooral het spelen met tafels om iedereen in het restaurant te kunnen 'proppen'. Ik moest de live on cooking verkopen en zoveel mogelijk mensen naar boven proberen te lijden. Dat vond ik erg uitdagend. Wij verkopen namelijk geen 'nee'. We bieden een alternatief, de hotelbar de lounge of de live on cooking.
Veel geleerd dus, en ik klim langzaam op de ladder naar boven!
Abonneren op:
Posts (Atom)